Okowita miodowa warmińska
Okowita miodowa warmińska
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2013-12-05
  • kategoria Napoje
  • województwo woj. warmińsko-mazurskie

Wygląd:

Klarowna ciecz.

Kształt:

W zależności od naczynia.

Rozmiar:

W zależności od naczynia, najczęściej butelka 0,7 l.

Barwa:

Bezbarwna do jasnosłomkowej.

Konsystencja:

Płynna.

Smak:

Alkoholowy z wyraźnym zapachem i smakiem miodu.

Dodatkowe Informacje:

Zawartość alkoholu 42%.

Tradycja:

Okowita (od łacińskiego aqua vita) w dosłownym tłumaczeniu oznacza woda życia. W średniowieczu określenia tego używano do oznaczenia spirytusu. Alchemicy sporządzający ten trunek uważali go za esencję życia ludzkiego. Andrzej Fiedoruk w swojej książce „Okowita, przepalanka i nalewki” opisuje: „Okowita – czyli ówczesny spirytus – zawierała 70% alkoholu, wódka czysta ordynaryjna 30-35%, prostka zaś 15-25%. Wódki gatunkowe, jak anyżówka, kminkówka, cynamonówka, ratafia (nalewka z owoców), persico (z pestek) otrzymywano z okowity przepalanej z prostką w alembikach. Miała 30-40% alkoholu, a przechowywano ją w apteczkach i pito w małych ilościach jako przysmak lub dla zdrowia”. Okowitę pito czystą bądź w postaci grogu. „Jedną z wykwintniejszych odmian grogu był „witraż” Kirchenfenster, składający się w równych częściach z wlewanych warstwami do szklanki czerwonego wina, rumu i okowity” (R. Wolski, „Smak Mazur”). Na wsi warmińskiej okowita była pijana rzadko. Był to „trunek drogi, bo wielokrotny proces destylacji zacieru zbożowego pochłaniał wiele czasu. (…) Najlepsza okowita była produkowana na bazie miodu pitnego, który musiał być wielokrotnie destylowany w odpowiedniej temperaturze i przechowywany w dębowych beczkach w chłodnych piwnicach przez okres trzech lat” (E. Cyfus, „Moja Warmia”). Tradycja przygotowywania tego napoju spirytusowego powstałego w wyniku fermentacji roztworu miodu pszczelego, a następnie jego destylacji, jest wciąż podtrzymywana na terenie Warmii i Mazur. Okowita miodowa warmińska wytwarzana jest z miodów pochodzących z lasów Warmii. W czasie długoletniego leżakowania nabiera szlachetnego charakteru. To wszystko sprawia, że powstaje wyjątkowy trunek o specyficznym zharmonizowanym smaku i subtelnym miodowym aromacie.