Kaszubski sernik z ziemniakami
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2006-09-03
  • kategoria Wyroby piekarnicze i cukiernicze
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Na wierzchu lukier biały lub brązowy (z kakao), na przekroju widoczna jasna masa, ciemniejsze rodzynki i pomarańczowa skórka pomarańczowa

Kształt:

Okrągły lub czworokątny, zależnie od kształtu blachy do pieczenia

Rozmiar:

Długość 30 cm Wysokość 8-10 cm

Barwa:

Na zewnątrz jasny brąz Na przekroju kremowy

Konsystencja:

Masa jest wilgotna

Smak:

Smak masy serowej, słodki, aromat rodzynek i skórki pomarańczowej

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Kaszubski sernik ziemniaczany pochodzi ze środkowej części Kaszub zwanej Pojezierzem Kaszubskim. Region ten jest bardzo zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni terenu i występują tu liczne jeziora. Gleby są lekkie, piaszczyste, przeważa uprawa ziemniaka. Tradycyjna kuchnia Kaszubska jest na ogół prosta, ale bardzo smaczna i zdrowa. Większość pożywienia ludności wiejskiej pochodziła z własnego gospodarstwa. Podstawowym posiłkiem na wsi kaszubskiej były ziemniaki tzw. bulwy. Podawano je z mlekiem i skwarkami tzw. szpyrkami. Podstawę pożywienia stanowił nabiał, mleko słodkie i kwaśne (maślanka), siara, śmietana, masło oraz jaja. Produkcja serów była nieznaczna, aczkolwiek na Kaszubach wytwarzano i spożywano duże ilości twarogu tzw. glemzy. W niedziele i święta, szczególnie w czasie uroczystości kościelnych lub rodzinnych, podawano sernik ziemniaczany. Dodatek ziemniaków sprzyjał długiemu utrzymywaniu się wilgoci oraz świeżości ciasta. Obecnie receptura sporządzania sernika ziemniaczanego na Kaszubach jest wciąż kultywowana. Przepis na sernik z ziemniakami pochodzi z książki Domowe wyroby cukiernicze wydanej w 1959 roku. Gospodynie na Kaszubach same wyrabiały masło używane do ciasta. Schłodzoną śmietanę wlewały do cierzonczi i ubijały aż do pojawienia się grudek, które następnie wyrabiały drewnianą łyżką w misie, wyciskając resztę maślanki. Tak przygotowane masło formowano w drewnianych foremkach.