Gęś pomorska pieczona
Gęś pomorska pieczona
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2011-08-25
  • kategoria Gotowe dania i potrawy
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Gęś pieczona w całości. Z zewnątrz przyrumieniona skórka, w środku widoczne kawałki jabłek.

Kształt:

Kształt gęsi.

Rozmiar:

W zależności od gęsi, średni ciężar 2-3 kg.

Barwa:

Na zewnątrz ciemnobrunatna, na przekroju jaśniejsza.

Konsystencja:

Mięso kruche, soczyste, miękkie.

Smak:

Aromat owocowo-mięsny.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Hodowla gęsi na Pomorzu zwłaszcza lokalnych ras: pomorskiej czy kartuskiej, zarówno w gospodarstwach chłopskich, jak i w majątkach ziemskich, była niegdyś bardzo rozpowszechniona. Gęsi były łatwe w hodowli i wszechstronnie użytkowane: dostarczały mięsa, smalcu, puchu i pierza. Gęsinę spożywano na wiele sposobów, zarówno w potrawach codziennych, jak i odświętnych. Tradycja przyrządzania gęsiny utrzymuje się nadal wśród mieszkańców Kaszub. Specjalnością kaszubską była tzw. „gęsia okrasa”. Używano jej w pożywieniu codziennym – do omasty zup (brukwiowej, grochówki), do smarowania chleba, dodawano do jajecznicy i placków ziemniaczanych. Gęsi smalec zmieszany z wieprzowym używano między innymi do smarowania chleba lub dodawano go do ciasta drożdżowego. Innym przysmakiem, z którego słynęły Kaszuby, były piersi wędzone – „pierśniki”, „półgęski” – przysmak świąteczny, jadany cienko pokrojony z chlebem. Na świątecznym stole – zwłaszcza w bogatych domach – gościła gęś pieczona (szmùrowònô găs). Dawniej była potrawą spożywaną w czasie wielkich uroczystości rodzinnych takich jak wesela, a w zamożniejszych gospodarstwach gościła także jako danie niedzielne. Tuszkę nacierano solą i majerankiem, a do środka wkładano jabłka zazwyczaj odmiany szara reneta i pieczono pod przykryciem. Muzeum w Słupsku – Zagroda muzealna w Swołowie co roku organizuje imprezę plenerową pod nazwą „gęsia niedziela”, gdzie jedną z atrakcji jest degustacja pomorskich potraw z gęsiny, w tym gęsi pieczonej.