Boczek wieprzowy wędzony
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2009-11-01
  • kategoria Produkty mięsne
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Prostokątny płat boczku ze skórą, na przekroju przerośnięty mięsem.

Kształt:

Prostokątny, na przekroju także zbliżony do prostokąta.

Rozmiar:

Wielkość płatu to ok. 25 x 15 cm.

Barwa:

Barwa uzależniona jest od rodzaju drewna użytego do wędzenia – jasnobrązowa lub złocista w przypadku zastosowania drewna klonu, buka, lipy bądź brązowa, gdy użyjemy drewna dębowego lub olchowego. Na przekroju mięso koloru różowego, tłuszcz – kremowo-szary.

Konsystencja:

Stała, zwarta, struktura ścisła, tłuszczu – jędrna.

Smak:

Smak charakterystyczny dla wędzonego mięsa, wyczuwalnie słony. Zapach dymu wędzarniczego.

Dodatkowe Informacje:

Z 1 kg świeżego boczku otrzymuje się 0,7 kg wędzonego boczku.

Tradycja:

Ziemia pomorska od wieków zamieszkiwana była przez różne grupy narodowe, etniczne i regionalne. Jak pisze prof. dr hab. Brunon Synak w książce „Bogactwo kulturowe i przyrodnicze wsi pomorskiej” grupy te wraz z dziedzictwem historycznym województwa pomorskiego stanowią o jego bogactwie kulturowym i jego specyficznej, wielokulturowej tożsamości. Mieszkańcy gminy Czersk należącej do powiatu chojnickiego to mieszanina Zaboraków, Borowiaków i Kaszubów. Tamtejsza ludność w przeszłości trudniła się pasterstwem, łowiectwem, bartnictwem, rybołówstwem i smolarstwem. Powszechnie również hodowano świnie. W dawnej kuchni chłopskiej mięsa spożywano niewiele. W książce „Kaszubi. Kultura ludowa i język” F. Lorentza, A. Fischera, T. Lehr-Spławińskiego (Toruń 1934) czytamy: „Kaszub odżywia się skromnie, głównym jego pożywieniem są ziemiopłody i ich przetwory, np. mleko. (…) Mięsa jada się mało, najczęściej w postaci solonej czy wędzonej, świeże mięso tylko z okazji świąt”. Świniobicia odbywały się 2-3 razy w roku, przeważnie przy okazji Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Z mięsa wyrabiano m.in. kiełbasy, kaszanki, salcesony. Aby zabezpieczyć mięso przed zepsuciem, przechowywano je w solance, a następnie wędzono. W ten sposób przygotowywano m.in. boczek. Mieszkańcy gminy Czersk podają następujący przepis na wędzony boczek. Mięso należy pociąć na kawałki i zanurzyć w solance przygotowanej z wody z dodatkiem soli, liści laurowych, ziela angielskiego (kubaby), czosnku i gorczycy. W solance mięso powinno leżeć około 14 dni szczelnie przykryte. Do tego celu używano glinianych garnków i beczek. Po tym czasie wyjmuje się je i myje w wodzie, a następnie suszy i wędzi ciepłym dymem. Tak przygotowany boczek wędzony jadło się z chlebem, kraszono nim również zupy i gotowane ziemniaki.