Nadbużańskie grzyby marynowane
Nadbużańskie grzyby marynowane
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2009-07-28
  • kategoria Inne produkty
  • województwo woj. podlaskie

Wygląd:

Grzyby różnych gatunków i o różnej wielkości w zalewie

Kształt:

Kształt uzależniony jest od kształtu opakowań, w których grzyby zostaną umieszczone.

Rozmiar:

W zależności od wielkości opakowania.

Barwa:

Barwa uzależniona jest od gatunku grzybów.

Konsystencja:

Konsystencja grzybów marynowanych jest delikatna i miękka. Skład zalewy sprawia, że powierzchnia jest śliska.

Smak:

Grzyby marynowane mają smak słodko-kwaśny, wyczuwalna jest ostrość zalewy octowej i delikatna słodycz grzybów, której intensywność zależy od gatunku.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Historia zbierania i wykorzystywania grzybów w produkcji potraw sięga zamierzchłych czasów. Już Aztekowie, Starożytni Rzymianie i Egipcjanie doceniali ich walory smakowe. Pierwszy atlas grzybów jadalnych i niejadalnych opracował w XVI wieku Pietrandrea Mallioli. Wzmianki o potrawach z grzybów, np. grzyby smażone, barszcz z grzybami znajdują się w Encyklopedii Staropolskiej Zygmunta Glogera. W pierwszej połowie XIX wieku Lucyna Ćwierczakiewiczowa podaje w kalendarzu kulinarnym wiele przepisów na przetwory z grzybami. Również nasz narodowy wieszcz w swoich dziełach wspomniał o ich niepowtarzalnym smaku. Adam Mickiewicz w Księdze III Pana Tadeusza opisuje grzybobranie i zachwyca się niepowtarzalnym urokiem rydza: „Wszyscy dybią na rydza ten wzrostem skromniejszy I mniej sławny w piosenkach, za to najsmaczniejszy Czy świeży, czy solony…”. Na terenach nadbużańskich tradycja letnich zbiorów i wekowania grzybów jest obecna od dawna. W rejonie Siemiatycz, w Puszczy Mielnickiej i Puszczy Białowieskiej w sezonie letnim lasy pełne są grzybiarzy. Nad Bugiem grzyby marynowane należą do najbardziej popularnych przekąsek i dodatków smakowych do różnych potraw, a także są nieodzownym elementem potraw spożywanych podczas różnych uroczystości rodzinnych i imprez okolicznościowych, np. podczas Wigilii czy Wielkiego Postu. Oprócz suszenia i solenia grzybów – marynowanie było i jest najpopularniejszym sposobem konserwacji grzybów. W zależności od upodobań miejscowe gospodynie dodają do marynowanych grzybów różne dodatki. Znane są grzyby marynowane z papryką, z dodatkiem czosnku, większą lub mniejszą ilością cukru, w zalewie o większym lub mniejszym stężeniu octu, itd. W różnych rejonach kraju poszczególne gatunki grzybów przyjmują różne nazwy, także różne gatunki grzybów uważane są za jadalne. Należy zwracać szczególną uwagę na to co się zbiera i jakie grzyby się marynuje. Powinno się stosować wyłącznie znane grzyby, natomiast w sprawach kontrowersyjnych należy skontaktować się ze specjalistą, gdyż nawet najdłuższe pasteryzowanie lub inna obróbka nie wyeliminuje z grzyba trucizn. Lasy nad Bugiem są źródłem wielu różnych gatunków doskonale nadających się do marynowania. Zbiory grzybów i spacery leśne to również bardzo popularna forma spędzenia wolnego czasu.