Miód z Korzenicy wielokwiatowy i nektarowo‑spadziowy
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2008-04-29
  • kategoria Miody
  • województwo woj. podkarpackie

Wygląd:

Płynna patoka lub krupiec skrystalizowany

Kształt:

Płynny lub krupiec o drobnych kryształach

Rozmiar:

W formie płynnej – gęsta i lepka; po skrystalizowaniu – drobnoziarniste grudki lub krupki

Barwa:

Barwa od jasnożółtej do ciemnoczerwonej; po skrystalizowaniu – żółtopomarańczowa, ciemnozielona lub brunatna

Konsystencja:

W formie płynnej – gęsta i lepka; po skrystalizowaniu – drobnoziarniste grudki lub krupki

Smak:

Bardzo aromatyczny, w zależności od pożytku – przewaga aromatu maliny, kryszyny, lipy, akacji, nawłoci

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Pszczelarstwo rozwijało się w Jarosławiu i jego okolicach, w tym w Korzenicy, gmina Laszki, co najmniej od średniowiecza. O jego znaczeniu świadczy chociażby przywilej miejski z 1479 roku, w którym właściciel dóbr jarosławskich – Spytek Jarosławski – nałożył na rajców obowiązek dopilnowania miar, zwłaszcza miodowych i zbożowych, aby nikt nie doznał niesprawiedliwości. Dawne pszczelarstwo, zarówno bartnictwo, jak i pasiecznictwo, rozwinęło się bowiem najsilniej na terenach, gdzie przeważały słabe gleby i istniały duże kompleksy leśne. Korzenica została założona jako osada śródleśna należąca do włości jarosławskiej. Z powodu słabych piaszczystych gleb jej ludność trudniła się głównie pszczelarstwem, między innymi na terenie przysiółka Kobyluchy. Według spisu gospodarczego z 1776 roku, przechowywanego w archiwum Czartoryskich w Krakowie, w Korzenicy znajdowały się pasieki liczące następującą liczbę uli osiadłych: 79, 34, 34, 23, 17, 9, 98, 8, 5, 5, 5, 4, 3, 2, 7, 7. Miarą rozwoju jarosławskiego pszczelarstwa pozostaje dzielnica o nazwie Pasieka funkcjonująca na dawnym przedmieściu leżajskim w XVII wieku. W nazewnictwie ulicy na dawnym przedmieściu przetrwała ona do dzisiaj. Jarosławscy kupcy wysyłali swoje miody do Opawy, Berna i Wiednia. W mieście działało wiele szynków miodowych, ponieważ miód był przerabiany przeważnie na tzw. pitny. Miodem handlowano na słynnych jarosławskich jarmarkach, drugich co do znaczenia po frankfurckich w Europie Środkowowschodniej. Pasiecznicy wystawiali swoje wyroby na wystawie przemysłowo-rolniczej w Jarosławiu w 1908 roku. Tradycje pszczelarskie są żywe w Jarosławiu oraz jego sąsiedztwie po dziś dzień, a miód z Korzenicy wielokwiatowy i nektarowo-spadziowy produkuje się tutaj z zachowaniem tradycyjnych receptur.