Kiełbasa staropolska szydłowiecka
Kiełbasa staropolska szydłowiecka
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2010-03-23
  • kategoria Produkty mięsne
  • województwo woj. mazowieckie

Wygląd:

Kiełbasa ma wygląd wianka, którego oba końce związane są sznurkiem. Na przekroju widoczne duże kawałki mięsa.

Kształt:

Kiełbasa kształtem przypomina spłaszczony wianek, na przekroju owal o średnicy około 40-50 mm.

Rozmiar:

Średnia wielkość pojedynczego wianka kiełbasy waży ok. 0,2-0,4 kg.

Barwa:

Barwa zewnętrza ciemnobrązowa, a na przekroju jasnoróżowa.

Konsystencja:

Dość ścisła i krucha w dotyku, lekko pomarszczona z połyskiem.

Smak:

Zapach charakterystyczny dla kiełbas wędzonych drzewem olchowym, smak dość ostry, wyczuwalne przyprawy naturalne takie jak pieprz, czosnek, gorczyca, kolendra.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Szydłowiec oraz jego okolice słynęły z chowu trzody chlewnej. Rolnicy często ubijali świnie sposobem gospodarczym i przerabiali na różnego rodzaju wyroby. Jednym ze specjałów wyrabianych na tych terenach była kiełbasa staropolska szydłowiecka. Kiełbasa ta produkowana jest z mięsa wieprzowego od szynki, pokrojonego nożem w kostkę, a także z golonki. Dodatkowymi składnikami są jajka, sól, czosnek oraz pieprz. Kiełbasa dzięki długotrwałemu wędzeniu dymem z drewna olchowego bardzo dobrze się przechowuje, nawet do kilku miesięcy, wisząc w spiżarni i lekko obsychając. Suszenie składa się z dwóch etapów. Pierwszy trwa około 2 godzin i jest to tzw. suszenie na „zimnym ogniu”, drugi etap trwa około 5 godzin, tzw. suszenie na „gorącym ogniu”. Podczas ostatniej fazy wędzenia kiełbasa nabiera ciemnobrązowej barwy. Upodobania kulinarne mieszkańców regionu szydłowieckiego nie zmieniły się po dzień dzisiejszy, o czym świadczy wykorzystywanie dawnych przepisów przekazywanych przez kolejne pokolenia mieszkańców. Kiełbasę staropolską szydłowiecką robiono na Święta Bożego Narodzenia, Wielkanoc, a także na chrzciny, odpusty i inne ważne uroczystości.