Kiełbasa nadbużańska jałowcowa sucha
Kiełbasa nadbużańska  jałowcowa sucha
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu
  • kategoria Produkty mięsne
  • województwo woj. mazowieckie

Wygląd:

Wygląd zewnętrzny: niewielkie pętka kiełbasy. Jelita naturalne napełnione farszem mięsnym. Na przekroju: widoczne duże, chude kawałki mięsa. Osłonka ściśle przylega do treści wędliny.

Kształt:

Kształt zewnętrzny: okrągłe, cienkie pętka Na przekroju: owalne krążki

Rozmiar:

Wielkość pętka: długość – ok. 25 cm, średnica – 2-2,5 cm, masa – 0,20 dag)

Kolor:

Barwa zewnętrzna jest ciemna (od czerwonego do brązowego), charakterystyczna dla wyrobów wędzonych i suszonych, powierzchnia lekko pomarszczona Barwa na przekroju: ciemnoczerwona z odcieniami, swoista dla mięsa chudego

Konsystencja:

Konsystencja: stała, twarda, sprężysta

Smak:

Smak swoisty dla chudej kiełbasy wieprzowej, słono-pieprzny z wyczuwalną nutką jałowca o wyraźnym zapachu wędzonego mięsa i jałowca

Dodatkowe Informacje:

Na 1 kg wytworzonej kiełbasy potrzeba zużyć 1,70 świeżego mięsa wieprzowego

Tradycja:

Od wielu stuleci kiełbasa wykonywana z wieprzowiny, była ozdobą wielkanocnego stołu we wszystkich polskich domach. W przeszłości spożywana była tylko w czasie ważniejszych świąt kościelnych i uroczystości rodzinnych. W szlacheckiej kuchni staropolskiej XVIII wieku kiełbasy wyrabiano według 24 receptur, wśród których była kiełbasa jałowcowa. Do połowy XX wieku, na podlaskich wsiach kiełbasa była ciągle jeszcze pożywieniem odświętnym i oznaką dobrobytu. Gospodynie wykonywały kiełbasy w domach metodą tradycyjną, według prostych i sprawdzonych metod oraz przekazywanych z pokolenia na pokolenie receptur. Podstawowym surowcem do wyrobu kiełbasy była siekana ręcznie lub mielona wieprzowina odpowiednio przyprawiana oraz naturalne jelita. Wędzenie kiełbasy odbywało się w kominach lub prostych wędzarniach, w dymie z palonego drewna, a w przypadku kiełbasy jałowcowej w dymie jałowcowym. Z upływem czasu kiełbasa jałowcowa stała się na tyle znana, iż przepisy na jej wyrób zamieszczane były w licznych publikacjach kulinarnych. Nie mniej jednak najbardziej efektywnym rodzajem poznania sztuki wykonywania kiełbas można było uczestnictwo w pokazach żywieniowych, organizowanych przez Koła Gospodyń Wiejskich. Kiełbasa nadbużańska jałowcowa sucha wytwarzana jest już od dawna na terenach, przez które przepływa rzeka Bug. Od dawna jest także częścią tradycyjnej kultury ludowej wciąż obecnej w życiu mieszkańców tych terenów. Dzięki indywidualnym i jak najbardziej naturalnym procesom hodowli trzody, mięso wykorzystywane w kuchni nadbużańskiej posiada rzadko spotykane walory smakowe, co ma znaczący wpływ na smak kiełbasy jałowcowej wytwarzanej na tym terenie. Wytwarzanie kiełbasy nadbużańskiej jałowcowej suchej na podstawie zachowanej historycznej już receptury oraz w niezmieniony od wieków sposób jest przykładem zachowania wspaniałej tradycji, a także jednym z elementów obyczajowości ludności zamieszkującej tereny nadbużańskie.