Zawijaki wygnanowskie
Zawijaki wygnanowskie
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2009-11-04
  • kategoria Wyroby piekarnicze i cukiernicze
  • województwo woj. lubelskie

Wygląd:

W przekroju widać spiralny układ warstw ciasta i nadzienia.

Kształt:

Kształt spłaszczonego walca.

Rozmiar:

Długość ok. 30 cm, średnica zewnętrzna ok. 8 cm.

Barwa:

Barwa pociemniałego złota.

Konsystencja:

Konsystencja miękka.

Smak:

Smak słodkawy, smak i zapach owoców i ciasta drożdżowego.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Wygnanka jest miejscowością leżącą w gminie Kąkolewnica Wschodnia. Jej nazwa pochodzi z XV wieku i wiąże się z historią powstania miasta Międzyrzec Podlaski. Miasto to, należące niegdyś do Litwy, było otoczone wioskami bojarskimi. Zadaniem mieszkańców tych wiosek była zbrojna obrona pana, dlatego też nie musieli oni odrabiać pańszczyzny. We wsi znajdującej się daleko od miasta nie chciał osiedlić się żaden z bojarów. Dlatego też tych, którzy tu zamieszkali zwano wygnańcami, a samą wieś nazwano Wygnanka. Od dawnych czasów, co najmniej od początków XX wieku, gmina Kąkolewnica znana była z wyrobu przeróżnych dań mącznych, zwanych pierogami. Każda miejscowość miała swoje ulubione pierogi, z których była słynna na całą okolicę. Wieś Wygnanka powszechnie znana jest z wyrobu zawijaków. Zawijaki, zwane również owijakami, wyrabiano z mąki pszennej na niedzielę i święta lub z mąki ciemniejszej (z dodatkiem żytniej) w zwykły dzień i piekło się w piecu chlebowym. Latem i jesienią zawijaki pieczono z surowymi owocami (jagodami, jabłkami, śliwkami, gruszkami, wiśniami), a przez cały rok z owocami suszonymi lub ze słoika oraz z serem bądź makiem. W przeszłości dawano je jako zapłatę za pomoc w gospodarstwie. Natomiast w czasie Wszystkich Świętych i Zaduszek obdarowywano nimi na cmentarzach tzw. dziadów, czyli osoby, które za jedzenie modliły się za zmarłych. Zawijaki piekło się również w czasie prac polowych w trakcie sianokosów, żniw, wykopków, łamania lnu.