Ludwińskie prosię pieczone faszerowane
Ludwińskie prosię pieczone faszerowane
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2011-07-22
  • kategoria Produkty mięsne
  • województwo woj. lubelskie

Wygląd:

Całe prosię pieczone.

Kształt:

Całe prosię.

Rozmiar:

Waga od 20 kg do 120 kg, długość 30-130 cm, szerokość 15-60 cm, wysokość 10-50 cm.

Barwa:

Złocisto, jasno szara skóra. Mięso jasno różowe.

Konsystencja:

Soczyste i kruche mięso.

Smak:

Smak pieczonego mięsa wieprzowego z wyczuwalnym aromatem użytych przypraw.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Ludwińskie prosię to prosię pieczone w całości faszerowane kaszą gryczaną. Subtelny smak i aromat mięso uzyskuje dzięki zastosowaniu ziół, których używa się do przygotowania zalewy peklowej: liść laurowy, jałowiec, ziele angielskie, pieprz, czosnek, bazylia, kolendra, majeranek, gorczyca biała oraz warzywa. W powiecie Łęczyńskim, jak również w gminie Ludwin w niedzielę Wielkanocną zaraz po mszy zasiadano do wielkiej Wielkanocnej uczty, która trwała od śniadania aż do późnej kolacji. Mięsa po wielkim poście były najważniejszym i najbardziej wyczekiwanym jadłem. Wśród nich znajdowały się pieczone lub wędzone w dymie jałowcowym szynki, kiełbasy, pasztety, a na stołach niejednokrotnie pojawiała się również dziczyzna. Obowiązkowe było także pieczone prosię. Do mięs podawano własnoręcznie pieczony chleb pszenny lub razowy. O tym, że prosię pieczone było już w dawnych latach serwowane i stanowiło ważny element uroczystych biesiad czy obiadów, świadczy następujący fragment publikacji: „(…) Na Wielkanoc robią powszechnie święcone. Święcone takie składają: jaja na twardo gotowane, częstokroć w rozmaitych farbach, dalej kiełbasa bądź świeża bądź też odgotowana, głowizna wieprzowa, w której pysk, czyli ryjak wkładają jajko i kawałek chrzanu; prosię lub inne mięsiwo pieczone (…)” (Oskar Kolberg, „Lubelskie, cz. I. Dzieła wszystkie”, t. 16, Wrocław – Poznań 1962). Tradycja pieczenia prosięcia na terenie gminy wiąże się z początkiem istnienia wpływowych rodów magnackich Tęczyńskich, Noskowskich, Firlejów, Rzewuskich, Branickich i Sapiechów, tj.: z początkiem powstania Łęcznej (1467 r.) i okolicznych dworów z drobną szlachtą. Zgodnie z tradycją przekazywana ustnie z dworu do dworu, z chaty do chaty, z pokolenia na pokolenie, według starej receptury. Prosię pieczone jest atrakcją świątecznego stołu, wesel, dożynek, bali sylwestrowych i innych imprez okolicznościowych. Szczególny smak i zapach pieczone prosię ludwińskie zawdzięcza lokalnej metodzie produkcji oraz specjalnie dobranemu wysokiej jakości surowca. Prosię pieczone było wielokrotnie nagradzane na różnego rodzaju konkursach i stało się wizytówką gminy Ludwin.