Interpretacja zapisu prawnego art. 14 ust 3 w związku z art. 15 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273)

wtorek, 30 marca 2004 r.

Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273) w art. 14 ust 3 stanowi, że do spraw w zakresie wyrażania zgody na przeznaczenie gruntu do zalesienia objętych przepisami ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. z 2001, Nr 73, poz. 764 z poźn. zm.), wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną do dnia 15 stycznia 2004 r. tj. do dnia utraty mocy tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z tym zapisem Starosta powinien rozpatrzyć wszystkie wnioski złożone przed datą graniczną (tj. 15 stycznia 2004 r.) i wydać decyzję opierając się na przyznanym limicie zalesień. W przypadku, gdy ilość wniosków przekracza ustalony dla powiatu limit, zastosowanie znajdzie zapis art. 105 §1 kodeksu postępowania administracyjnego nakładający na organ administracji obowiązek wydania decyzji umarzającej postępowanie wobec jego bezprzedmiotowości. Jest to szczególnie istotne wobec faktu, iż ostatnim rokiem z ustalonym limitem zalesień był rok 2003. Limit taki nie został ustalony na rok 2004 z uwagi na zmianę przepisów do ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, która weszła w życie w dniu 2 kwietnia 2003 r., czyli po terminie określonym w zmienionych przepisach (31 marca każdego roku).