Złotopotocki pstrąg z rusztu
Złotopotocki pstrąg z rusztu
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2006-08-21
  • kategoria Produkty rybołówstwa
  • województwo woj. śląskie

Wygląd:

Grillowany pstrąg z zewnątrz jest koloru szarobrązowego, mięso ma kolor zmąconej bieli, a kształt nie odbiega od pierwotnego kształtu ryby.

Kształt:

Pstrąg grillowany jest w całości, przez co jego kształt w gotowej potrawie nie odbiega od pierwotnego. Ciało pstrąga jest wydłużone, nieco bocznie spłaszczone, z wysokim trzonem ogonowym.

Rozmiar:

Najsmaczniejszy pstrąg z rusztu ma wagę 20-25 dag i długość do 30 cm.

Barwa:

Kolor z zewnątrz szarobrązowy, mięso ma barwę zmąconej bieli.

Konsystencja:

Skórka pstrąga z rusztu jest krucha, a mięso miękkie i soczyste.

Smak:

Subtelny, swoisty, delikatny smak i zapach.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Hodowla pstrągów w Złotym Potoku ma długą tradycję. Mirosław Zwoliński w Szkicach monograficznych Janowa i okolicy wydanych w 1992 roku podaje, że już W drugiej połowie XIX w. hr. Edward A. Raczyński (mąż Marii Beatrix córki narodowego wieszcza Zygmunta Krasińskiego) postanowił wykorzystać krystalicznie czystą wodę ze źródeł „Zygmunta i Elżbiety” i założyć hodowlę ryb łososiowatych. W 1881 roku pod nadzorem inż. Michała Girdwoynia wpuszczono pierwszą zalęgową partię pstrąga przywiezioną z USA (Kalifornia). Teren przeznaczony pod gospodarstwo rybackie obejmował wówczas 22 stawy usytuowane wzdłuż rzeki Wiercicy i był pierwszym i największym pstrągowym gospodarstwem rybackim w Europie. (…) Małe stawy o grawitacyjnym przepływie dobrze natlenionej wody i stosunkowo niskiej temperaturze sprzyjały rozwojowi hodowli. Według opracowanego projektu w pierwszym – założono hodowlę pstrągów strumieniowych, okazałych, jeziorowych i amerykańskich oraz łososia kalifornijskiego, w drugim – węgorzy a w trzecim – karpi, linów i brzan. Do 1908 roku ilość stawów wzrosła do 46 (…). Pstrąg był i jest natchnieniem nie tylko wielkich kuchmistrzów, ale również i artystów. W poezji uchodził za symbol beztroskiej, płochej, młodzieńczej urody: (…) Wartkie prądy do grobli toczą wody, Tam pstrąg tęczowy spokojnie żeruje (…) (Fragment wiersza M. Zwolińskiego pt.: Złotopotocka dolina – początek lat 80.) W opisie pstrąga w Iskier przewodniku sztuki kulinarnej z 1976 roku autorów M. Lemnis i H. Vitry czytamy: Najpiękniejszy pomnik postawił również pstrągowi kompozytor, Franciszek Schubert, w słynnej pieśni pt. „Pstrąg”. Na melodii tej pieśni oparł również wariacje w swym równie słynnym jak pieśń „Pstrągowym kwintecie fortepianowym” (Forellenquintett). Pstrąg odznacza się niezwykłą zwinnością i wdziękiem ruchów. Francuzi nazwali pstraga „La petite danseuse” (mała tancerka) (…). Pstrąga można podawać na wiele różnych sposobów. Z pewnością sposób opiekania na ruszcie jest jednym z najprostszych i zarazem najstarszych sposobów. W Poradniku Racjonalnego Żywienia Rodziny w Zdrowiu i w Chorobie Zdrowo i smacznie z 1965 roku opisano przygotowanie ryby z rusztu: Mięso osolić, posmarować ze wszystkich stron oliwą lub masłem i upiec na ruszcie, gdy mięso pod nakłuciem jest miękkie, wyjąć i zaraz podawać z ziemniakami i surówką (…).