Wianek debrzneński
Wianek debrzneński
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2007-05-18
  • kategoria Wyroby piekarnicze i cukiernicze
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Wygląd zewnętrzny: ciasto brązowo-złociste, dobrze wyrośnięte, uformowane w kształcie wianka, pokryte lukrem. Niewielkie wgłębienia na wierzchu ciasta są wynikiem sposobu łączenia pojedynczych jego kawałków. Na przekroju: ciasto wyrośnięte, puszyste, o równomiernych porach, z nadzieniem z sera białego.

Kształt:

Kształt zewnętrzny: ciasto w kształcie wianka o średnicy 18 cm powstałego w wyniku łączenia poszczególnych kawałków ciasta. Kształt na przekroju: półokrągły, widoczna warstwa ciasta i warstwa nadzienia serowego.

Rozmiar:

Średnica wianka – 18 cm, szerokość ciasta – 6 cm, wysokość – 6 cm; waga ok. 300 g.

Barwa:

Barwa skórki jasnobrązowa, gładka, na przekroju jasnożółte ciasto i biały ser.

Konsystencja:

Ciasto miękkie, sprężyste o równomiernych i cienkościennych porach. Po zwolnieniu ucisku wraca do poprzedniego kształtu.

Smak:

Delikatna konsystencja ciasta drożdżowego i masy serowej oraz szklistego lukru bez dodatkowych aromatów daje niepowtarzalny naturalny smak i zapach.

Dodatkowe Informacje:

Ciasto od początku produkcji w Debrznie, tzn. od stycznia 1971 roku wyrabiane jest w tej samej drewnianej dzieży z drewna lipowego. Jego produkcja przebiega wielofazowo. Niezbędne jest wykorzystanie tzw. zaczątku w postaci zakwasu pszennego.

Tradycja:

Cukiernia, której specjalnością jest wianek debrzneński to firma rodzinna z długoletnimi tradycjami. Tak jak dawniej również i dziś członkowie rodziny posiadają wykształcenie cukiernicze. Przygoda z piekarnictwem rozpoczęła się w 1947 roku, kiedy to rodzina nabyła piekarnię w Chojnicach na ul. Młyńskiej. Rodzina utraciła tę piekarnię w 1953 roku. Opisywany wyrób cukierniczy – wianek debrzneński pochodzący z firmy rodzinnej ma długą historię. Dziadek od 1912 do 1920 roku prowadził piekarnię w odległej od Debrzna o 10 km miejscowości Barkowo. Już wtedy produkował wianki drożdżowe z serem. Sprzedawał je w swojej piekarni i na okolicznych targowiskach. Po likwidacji zakładu jego żona zachowała tradycję wypieku wianków drożdżowych. Przygotowywała je na każde święta i różne uroczystości rodzinne. Rodzina znów uruchomiła piekarnię w 1971 roku, zaraz po uzyskaniu dyplomu mistrzowskiego przez jednego z jej członków. Wianki drożdżowe ze względu na zapotrzebowanie, weszły do codziennej produkcji. Debrzno to gotycki gród warowny. Pierwsze wzmianki pochodzą z połowy XIV w., chociaż zachowane ślady wskazują, że już w XII w. istniała tutaj osada (grodzisko o konstrukcji drewniano-ziemianej odkryte w rejonie Debrzna Wsi). W czasie monarchii piastowskiej władzę na tych ziemiach sprawowali książęta pomorscy, ale w 1312 r. Ziemia Człuchowska wraz z Debrznem dostała się pod panowanie krzyżackie. Po raz pierwszy nazwa miejscowości wymieniona jest w dokumencie z 1345 r. W 1354 r. Krzyżacy nadali Debrznu przywilej lokacyjny i od tego czasu można mówić o historii miasta, które wówczas nosiło nazwę Fredeland. Z tego okresu pochodzi też herb miasta: dzik na biało-zielonym tle. Miasto pełniło rolę strażnicy, w związku z czym zostało dobrze ufortyfikowane (wykorzystując naturalne położenie Debrzna). W tym okresie przypuszczalna liczba mieszkańców wynosiła ok. 465 i prawdopodobnie Debrzno było jednym z większych ośrodków miejskich w regionie. Lustracja z 1565 r. podaje, że w mieście było 115 domów (drewnianych), a mieszkańcy trudnili się głównie rolnictwem. Debrzno w 1 poł. XX w. było miasteczkiem bardzo malowniczym, bogatym w tereny rekreacyjne z szeroką bazą noclegowa i licznymi kawiarniami oraz restauracjami (wg strony internetowej Miasta i Gminy Debrzno). Nazwę „debrzneński” wprowadzono w latach dziewięćdziesiątych, kiedy jeden z klientów zamiejscowych stwierdził, że przyjechał do Debrzna po to, by nabyć wianki debrzneńskie, dlatego że mają niepowtarzalny smak. Smak ten uzyskuje się dzięki zastosowaniu naturalnych lokalnych produktów. Mleko, ser biały, jaja od lat siedemdziesiątych po dzień dzisiejszy nabywane są u tego samego gospodarza, który wypasa krowy od wczesnej wiosny do późnej jesieni na Obszarze Chronionego Krajobrazu Doliny Rzeki Debrzynki (wypas ten jest wskazany dla utrzymania gatunków stepowej roślinności ciepłolubnej). Ponadto proces specyficznego wyrabiania ciasta drożdżowego z tzw. zaczątkiem nadaje mu niepowtarzalny smak, miękkość i oryginalny wygląd.