Śledź pomorski solony z beczki w zalewie słodko-kwaśnej
Śledź pomorski solony  z beczki w zalewie słodko-kwaśnej
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2006-09-04
  • kategoria Produkty rybołówstwa
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Krojony w dzwonka z cebulą

Kształt:

Kształt dzwonka

Rozmiar:

Dzwonko ma wysokość 8-10 cm i grubość około 5 cm

Barwa:

Na zewnątrz ciemnoszary, mięso jasnoszare

Konsystencja:

Mięso kruche

Smak:

Kwaskowy, aromat przypraw i cebuli

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Śledź był od zawsze spożywany na Pomorzu ze względu na bliskość morza i bardzo cenne właściwości smakowe i odżywcze. Jak podaje M. Woźniczko w Tradycjach kulinarnych regionów… (2006): Kuchnia kaszubsko-pomorska, tak jak krajobraz, jest wyrazista i różnorodna. Prym wiodą w niej ryby przyrządzane na wiele sposobów, z których powstają smaczne i o wysokiej wartości odżywczej potrawy. Z ryb morskich wykorzystuje się głównie śledzie(…). Morze i ryby zapewniały pierwotnie podstawę bytowania ludności. Według H. Lewandowskiego (Promocja kultury kulinarnej w tradycji i obyczajach, 2006): Rybołówstwo na Pomorzu Gdańskim było znane od najdawniejszych czasów. Sprzyjały temu warunki naturalne krainy: wybrzeże morskie oraz liczne jeziora i rzeki obfitujące w różnorakie gatunki ryb. Sprawiły one, że rybołówstwo było na tym terenie zajęciem nie tylko ubocznym, obok rolnictwa, ale także stanowiło podstawę utrzymania niektórych grup ludności. Część ludności bowiem osiadła nad większymi wodami, wyodrębniła się i utworzyła grupę rybaków zawodowych. Na Pomorzu Gdańskim największe znaczenie miało (i ma do dziś) rybołówstwo, zwłaszcza u Kaszubów, zamieszkujących półwysep Hel, we wsiach nadmorskich i nad Zatoką Gdańską oraz nad większymi jeziorami południowych Kaszub. Warunki do uprawiania rolnictwa były tam trudne, toteż dla znacznej części ludności rybołówstwo stało się zajęciem pierwszoplanowym, wyznaczającym podstawę bytu całych grup społecznych, a czynności gospodarskie były podporządkowane pracy z tym związanej. Obowiązki te wykonywali mężczyźni i kobiety, a do prac pomocniczych wciągnięte były także dzieci. Na połów wypływali jednak wyłącznie mężczyźni. Na Półwyspie Helskim i w niektórych wsiach nadmorskich pojawiły się nawet stałe organizacje, nazywane maszoperiami, skupiające rybaków z poszczególnych wsi w celu zbiorowego połowu. We wsiach, gdzie rozwinięte było rybołówstwo, znaczne miejsce w wyżywieniu mieszkańców zajmowały ryby. Ponieważ są one artykułem szybko psującym się, wiele uwagi poświęcano ich przechowywaniu w stanie świeżym oraz konserwacji. Śledzia można podawać pod różnymi postaciami i na różne okazje. Dawniej (…) w celu dłuższego przechowywania konserwowano ryby poprzez suszenie, wędzenie i zasalanie. Niekiedy także solono ryby, podobnie jak śledzie morskie, układając je starannie w beczkach lub w glinianych czy kamionkowych garnkach – kuflach. W okresie postów wyznaczonych przez Kościół spożywano duże ilości solonych śledzi, bardzo lubianych, będących jednym z nielicznych artykułów spożywczych kupowanych w mieście (H. Lewandowski, 2006). Śledź pomorski solony z beczki w zalewie słodko-kwaśnej jest podawany zgodnie z tradycją na Wigilię.