Powiślańska śliwka w occie
Powislanska-sliwka-w-occie.jpg
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2011-02-18
  • kategoria Warzywa i owoce
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Charakterystyczny dla owocu śliwki węgierki zwykłej.

Kształt:

Kształt owocu owalny o gładkiej, błyszczącej, lekko pomarszczonej skórce.

Rozmiar:

Od 2,5 cm do 5 cm długości i około 2,5 cm średnicy.

Barwa:

Barwa zewnętrzna – brązowa z odcieniem fioletu. Na przekroju od ciemnoróżowej do fioletowej.

Konsystencja:

Sprężysta.

Smak:

Charakterystyczny dla śliwki w occie, z wyraźnym posmakiem octu, goździków i imbiru.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Intensywny rozwój sadownictwa na Dolnym Powiślu zaobserwowano już w drugiej połowie XIX wieku. Warunki klimatyczno-glebowe sprzyjały uprawie drzew owocowych, a sadowniczy charakter regionu został podtrzymany po 1945 roku przez funkcjonujący na ww. terenie zakład przetwórczy owoców i warzyw. Zakład ten w latach 50-tych XX wieku dokonał nowych nasadzeń drzew owocowych, w tym śliw. Na Dolnym Powiślu, powiślańska śliwka w occie została upowszechniona po 1946 roku przez przybyłych z różnych regionów Polski nowych osadników, którzy konfrontując swoje umiejętności i wcześniej nabyte przyzwyczajenia kulinarne, wytworzyli specyficzne dla tego miejsca potrawy. Do przygotowania powiślańskiej śliwki w occie używane są owoce śliwki węgierki zwykłej. Po zbiorze śliwek są myte oraz układane w dużych naczyniach kamionkowych lub słojach. Następnie trzykrotnie zostają zalewane gorącym roztworem octu i wody z cukrem w odstępach jednodobowych (każdorazowo zlany roztwór jest ponownie podgrzewany). Za trzecim razem dodawane są przyprawy takie jak goździki, wanilia, imbir, gorczyca. Po około 10 dniach przekładane zostają do mniejszych słoików. Powiślańska śliwka w occie nie stanowi dania podstawowego, ale dodatek do różnego rodzaju mięs. Walory smakowe śliwki węgierki, jej jędrność owoców, odpowiednia grubość skórki, która nie pęka w trakcie przyrządzania, gwarantują dobry efekt końcowy produktu. Produkt ten od wielu lat sporządzany przez powiślańskie gospodynie na potrzeby gospodarstwa, z powodzeniem jest propagowany przez miejscowe Koło Gospodyń Wiejskich na uroczystościach lokalnych: festynach, zabawach, dożynkach i zyskuje coraz większą popularność oraz zasięg.