Pomorskie borowiki suszone w śmietanie
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2008-11-30
  • kategoria Gotowe dania i potrawy
  • województwo woj. pomorskie

Wygląd:

Suszone plastry grzybów.

Kształt:

Plastry długości około 7-8 cm.

Rozmiar:

Plastry długości około 7-8 cm.

Barwa:

Barwa brązowo-kremowa.

Konsystencja:

Stała, miękka.

Smak:

Aromat grzybów.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Pomorze to jeden z najbardziej grzybodajnych regionów w Polsce. Bogactwo lasów dostarczało licznych odmian grzybów, które przyrządzano w kuchni pomorskiej na różne sposoby: marynowano w occie, duszono, gotowano, smażono, przyrządzano zupy, nadzienia do pierogów. Do najszlachetniejszych grzybów zaliczano prawdziwki – borowiki, rydze i kurki, pozostałe były po prostu grzybami, które zbierano rzadko, bo tych prawdziwych znajdowano całe kosze. W Bedekerze kaszubskim (1978) znajdujemy stwierdzenie: „Ziemia je u nôs lichô, abë te grzëbë nóm Pón Bóg dôł” oraz drugie: „Rëbë i grzëbë to tak cos je dlô Kaszëbë”. Większość grzybów przeznaczano do suszenia lub do codziennego spożycia. Suszone grzyby wykorzystywano w kuchni przez cały rok. Borowiki – niezastąpione w swym aromacie i smaku – chętnie wykorzystywane były przez gospodynie do przygotowywania potraw odświętnych. Były dodatkiem do mięs i wędlin, podawano je w postaci zup (najlepsze właśnie z borowikowego suszu), polewek (z dodatkiem ziemniaków), dań głównych. Ze świeżych i suszonych sporządzano potrawy wzbogacane smakiem wiejskiej śmietany i przypraw.