Moskol
Moskol
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2011-08-25
  • kategoria Gotowe dania i potrawy
  • województwo woj. małopolskie

Wygląd:

Placek o grubości 1 cm. Mogą występować na nim bąble z powodu pieczenia na blasze.

Kształt:

Owalny.

Rozmiar:

Szerokość placka od 7-25 cm, długość od 10-40 cm.

Barwa:

Od złotej do ciemnobrązowej.

Konsystencja:

Ciasto sprężyste, miękkie.

Smak:

Smak słodko-kwaskowaty o zapachu ziemniaków.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Tradycyjne żywienie na Podhalu uwarunkowane było ciężkimi warunkami przyrodniczymi. Na górzystych terenach uprawiano owies, ziemniaki, kapustę oraz jarzec. To właśnie z tych produktów przygotowywana była słynna na całym Podhalu potrawa o nazwie moskol. Są to placki podawane z masłem, bryndzą i słoniną wędzoną. Często górale zabierali je do pracy w polu czy w lesie, gdzie na ognisku podgrzewali zawieszając na patyku. Na przednówku śpiewano o nim: „(…) Moskolicku łowsiany na blasce piecony jesceś nie upiecony, juzześ łobrymbiony (…)”. Moskol był bardzo ważnym składnikiem jadłospisu na Podhalu. Początkowo przygotowywany był z mąki owsianej lub żytniej, którą na stolnicy mieszano z mlekiem kwaśnym lub maślanką, doprawiano do smaku solą i po wyrobieniu ciasta formowano owalne placki. Następnie pieczono na rozgrzanej blasze pieca kuchennego. W późniejszym czasie ziemniaki gotowane stały się głównym elementem wyrobu moskola, a mąki używano do zagęszczenia ciasta. „(…) z mąki robią tez górale placki zwane „moskalami”, które pieką na „blase” lub po „blachami” albo na nalepie lub rożnie. Do żytnich jednak placków dodają często gotowanych ziemniaków, bo mąka żyta góralskiego, wskutek wielkiej ilości w niem stokłosy jest czarna a placek zarobiony z ziemniakami staje się bielszy i „lepsy” (…)” (Józef Kantor, Czarny Dunajec. Monografia Etnograficzna. Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne wyd. staraniem AU w Krakowie, Tom IX, Kraków 1907).