Lipnicka lipina
Lipnicka lipina
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2014-06-06
  • kategoria Napoje
  • województwo woj. małopolskie

Wygląd:

Ciecz w kolorze złotym, z suszonym kwiatem lipy.

Kształt:

W zależności od naczynia, w którym jest przechowywana lub podawana.

Rozmiar:

W zależności od naczynia.

Barwa:

Złota.

Konsystencja:

Płynna.

Smak:

Wyraźny słodki smak lipowego nektaru z charakterystycznym intensywnym zapachem miodu.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Lipnicka lipina to dawny codzienny napój mieszkańców Lipnicy Murowanej i okolicznych miejscowości. Do jej przygotowania potrzebny jest susz z kwiatów lipy – drzewa, które mocno wpisało się w kulturę Lipniczan i stało się swoistym symbolem ich społeczności. Kwiaty z lipy pozyskuje się od końca czerwca do połowy lipca. Muszą one być w pełni rozwinięte, lecz nie mogą posiadać oznak zawiązania owocu. Kwiaty powinny być zbierane podczas słonecznej pogody, lecz nie po deszczach, w porze popołudniowej, z drzew rosnących z dala od uczęszczanych dróg. Przed suszeniem należy obrać kwiaty z gałązek lipowych i usunąć liście znajdujące się przy kwiatach. Warstwy kwiatów lipiny, nie przekraczające 5 cm, należy suszyć w ciepłym i zacienionym miejscu, przez okres 4 – 5 dni. Dopiero z tak właściwie przygotowanego suszu można parzyć lipnicką lipinę. W tym celu należy umieścić od 6 do 8 gram suszu w imbryku, bądź innym naczyniu. Następnie zalać susz ½ litra gorącej, ale nie wrzącej wody. „Po zalaniu wodą to powinna stać tak minimum z 10 minut, tak żeby się zaparzyła a nie wystygła. O, i proszę zobaczyć jak się ładnie w dzbanku kwiaty rozwinęły! Trzeba było poczekać, żeby kwiaty w tej wodzie rozkwitły. I jak posiedzą troszkę to oddają wszystko co najcenniejsze i ten prawdziwy napar jest najlepszy”. (Wywiad przeprowadzony z mieszkańcami Lipnicy Górnej). Gotowy wywar należy przelać do naczyń i ewentualnie doprawić według uznania miodem lipowym. Ważne jest, aby spożywać napar gdy jest ciepły. W chwili obecnej lipnicka lipina nie jest już tak popularna jak dawniej, jednak w dalszym ciągu posiada rzeszę zwolenników wśród osób starszych, jak i młodszych mieszkańców, którzy wykorzystują ją głównie jako lek na takie dolegliwości jak: przeziębienie, grypa, kaszel, zapalenie oskrzeli, czy jako środek do przemywania stanów zapalnych. Ponadto posiada ona właściwości przeciwgorączkowe i napotne.