Kiełbasa z gospody z Andrychowa
Kiełbasa z gospody z Andrychowa
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2015-04-27
  • kategoria Produkty mięsne
  • województwo woj. małopolskie

Wygląd:

Kiełbasa grubo rozdrobniona, wędzona, pieczona, w naturalnej osłonce – kątnicy baraniej. Końce kiełbas związane przędzą wędliniarską, osłonka pomarszczona. Na przekroju wszystkie składniki związane masą i równomiernie rozmieszczone, widoczne duże kawałki wieprzowiny.

Kształt:

Przypominający bumerang – kształt charakterystyczny dla naturalnego wyglądu osłonki – kątnicy baraniej. Na przekroju poprzecznym przyjmuje formę okrągłą lub owalną.

Rozmiar:

Długość batonu od 50 cm do 65 cm.

Barwa:

Zewnętrzna od brązowej do ciemnobrązowej z odcieniem wiśniowym z lekkim połyskiem. Barwa mięsa na przekroju od ciemnoróżowej do ciemnoczerwonej z odcieniem wiśniowym, tłuszczu biała.

Konsystencja:

Twarda, ścisła i krucha.

Smak:

Zapach charakterystyczny dla wędzenia i pieczenia, smak charakterystyczny dla użytych przypraw takich jak czosnku, kolendry i soli.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

„Kiełbasa była od czasów najdawniejszych przysmakiem polskim. Częstując gości, od niej rozpoczynano śniadania i obiady. (…) gdy za czasów saskich kuchnia polska stała się więcej wykwintną, powiadano, że dobry szlachecki kucharz powinien był umieć przyrządzić kiełbasę na 12 sposobów, a pański na 24” (Z. Gloger, „Encyklopedja Staro-Polska”, Warszawa 1902). Andrychów słynął z tradycji rzeźniczych i wędliniarskich, w tym w szczególności z wyrobu kiełbas. Kiełbasę z gospody z Andrychowa wyróżnia charakterystyczny kształt bumerangu. Zawdzięcza go naturalnemu kształtowi osłonki, którą stanowi kątnica barania. Do produkcji wykorzystywane jest specjalnie dobierane mięso wieprzowe oraz przyprawy takie jak pieprz, sól, czosnek i kolendra. Dodatkowo wyróżniają ją duże kawałki wieprzowiny widoczne po przekrojeniu. Kiełbasa z gospody wędzona jest w pozycji leżącej, a to ze względu na wielkość batonów, które sięgają do 45 cm, co wynika z naturalnych cech osłonki. Wędzenie jest procesem skomplikowanym i czasochłonnym, który można podzielić na trzy fazy. Kiełbasę wędzi się w piecach opalanych drewnem bukowym, olchowym lub owocowym, dzięki czemu kiełbasa uzyskuje niepowtarzalny smak i aromat.