Piernik lubelski
Piernik lubelski
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2009-07-16
  • kategoria Wyroby piekarnicze i cukiernicze
  • województwo woj. lubelskie

Wygląd:

Dwuwarstwowe ciasto biszkoptowo-tłuszczowe przełożone powidłami. Powierzchnia lekko pomarszczona.

Kształt:

Prostopadłościan, na przekroju prostokątny, przedzielony w połowie ciemnobrązową linią powideł.

Rozmiar:

W zależności od użytej formy.

Barwa:

Ciemno złocista. Na przekroju złocista przedzielona ciemnobrązową linią powideł.

Konsystencja:

Ciasto miękkie, pulchne i porowate.

Smak:

Piernik jest lekko słodki, charakteryzuje się aromatycznym korzennym zapachem.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Najstarsze wzmianki na temat pierników pochodzą z XIV wieku. Nazwa piernik oznacza „pierny”, czyli korzenny i związana jest ze stosowaniem przypraw, które w dawnych czasach stanowiły istotny składnik tego rodzaju wypieków. Miód używany był jako jedyna ogólnodostępna substancja słodząca. W wiekach XV do XVIII rozwinęło się całe rzemiosło piernikowe, a pierniki stały się niemal dziełami sztuki. Później wprowadzenie do wypieków tańszego od miodu cukru spowodowało załamanie się produkcji i wyparcie pierników przez inne rodzaje ciast. Receptura piernika lubelskiego, pomimo że wywodzi się od staropolskiego piernika, nie sięga tak dawnych czasów, na co wskazuje obecność cukru w składzie oraz zastąpienie masła smalcem. Do wyrobu piernika lubelskiego wykorzystuje się powidła śliwkowe, co doprowadziło do powstania produktu typowego dla tego regionu. Na terenie Lubelszczyzny wytwarzano go na pewno już przed II Wojną Światową. Ponowny rozkwit wypieku pierników nastąpił około 30 lat temu, czego dowodem są liczne przekazy i zapiski oraz przepisy przechowywane na terenie powiatu włodawskiego. Obecnie spotykany jest także w okolicach Lublina. Informacje o wieloletniej tradycji wypiekania pierników na święta potwierdzają starsi mieszkańcy tych obszarów oraz badania etnograficzne. Do dziś kultywowana jest tradycja wręczania pannie młodej w dniu ślubu piernika w postaci surowego ciasta w ozdobnym naczyniu jako symbol przyszłego szczęścia i zamożności. Zwyczaj stawiania piernika na świątecznym stole istnieje do dziś i jest on nieodzownym elementem zestawu dań świątecznych. Piernik lubelski jest wytwarzany z surowców pochodzących z regionu lubelskiego. Jest on sporządzany z ciasta dojrzewającego przez dwa tygodnie w kamiennych garnkach w temperaturze około 5-8 ºC, a następnie wypiekany. Piernik lubelski po przełożeniu powidłami śliwkowymi musi leżakować w chłodnym miejscu przez okres od 7 do 10 dni, dzięki czemu nabiera pulchności i intensywnie przechodzi smakiem. Piernik charakterystyczny dla Lubelszczyzny, regionu niezamożnego nie był polewany polewą czekoladową, ani nie był przekładany żadnymi masami. Posiadał jedynie jedną warstwę powideł, których zadaniem było sklejanie dwóch placków wypiekanych z ciasta. Piernik lubelski od zawsze odznaczał się wybornym smakiem i nadawał się do długiego przetrzymywania go w spiżarniach.