Pierniczki ozdobne
Pierniczki ozdobne
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2011-01-10
  • kategoria Wyroby piekarnicze i cukiernicze
  • województwo woj. lubelskie

Wygląd:

Pierniczki o lśniącej powierzchni, zdobione lukrem, posypkami cukrowymi lub bakaliami. W przekroju porowate, pokryte warstwą dekoracji.

Kształt:

Kształt zależny od zastosowanych wykrawaczy. Przekrój zbliżony do prostokąta.

Rozmiar:

Wielkość od 4 do 20 cm.

Barwa:

Barwa od ciemnozłocistej do brązowej. Kolor lukru biały lub kolorowy. Kolor dekoracji cukrowych – żółty, zielony, czerwony, brązowy, niebieski, różowy, złoty, srebrny.

Konsystencja:

Konsystencja piernika twarda lub półtwarda, dekoracji – chrupka.

Smak:

Ciasto o smaku i zapachu miodu oraz przypraw korzennych. Smak lukru i posypek cukrowych – słodki.

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Według polskiej tradycji wypiek pierniczków ozdobnych odbywał się we wszystkich domach staropolskich. Pierniki początkowo były bardzo drogie, na które mogli sobie pozwolić jedynie ludzie bogaci. Związane to było z wysokimi kosztami wytwarzania pierników, gdyż przyprawy korzenne i miód były towarami luksusowymi. Dopiero w XIX wieku, gdy wprowadzono znacznie tańszy od miodu syrop cukierniczy, pierniki trafiły do szerszego grona odbiorców. Pierniczki były nie tylko przysmakiem, lecz także stanowiły podarunek dla bliskich osób. Kiedy choinka trafiła na polskie ziemie, była początkowo przystrajana ozdobami naturalnymi, między innymi pierniczkami, a także jabłuszkami, orzechami i ozdobami ze słomy i papieru. Na Lubelszczyźnie w XX wieku powszechne było wypiekanie pierników oraz pierniczków w domach. Można je było także kupić na odpustach – popularne były piernikowe serca z lukrowym imieniem lub napisem. Walorem lukrowanych pierników z II połowy XX wieku była dekoracja uzyskana przez wyciskanie lukru przez rożek cukierniczy, gdyż sam kształt był uzależniony od kształtu metalowej foremki. Jeszcze w latach 50-tych XX wieku do ciasta dodawano przyprawy korzenne tłuczone w moździerzu. Pod koniec lat 70-tych poprzedniego stulecia okres mikołajkowy w regionie lubelskim nierozerwalnie związany był z kupowaniem dzieciom piernikowych „mikołajków”. Wypiek pierniczków zawsze wiązał się z niepowtarzalnym aromatem, który rozchodził się po całym domu. Tradycja pieczenia pierników ozdobnych w domach na terenie Lubelszczyzny jest żywa do dziś, co udokumentowane jest między innymi w publikacji Gorgola pt. „Lubelska kuchnia regionalna”.