Gruszka suszona kraśnicka
Gruszka suszona kraśnicka
Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych
  • w dniu 2008-12-12
  • kategoria Warzywa i owoce
  • województwo woj. lubelskie

Wygląd:

Gruszka suszona lekko pomarszczona, w przekroju gładka z widocznym gniazdem nasiennym

Kształt:

Kształt wydłużony, w przekroju widoczne wklęśnięcie przy gnieździe nasiennym.

Rozmiar:

Średnia wielkość.

Barwa:

Barwa zewnętrzna brązowa, lekko miodowa przy szypułce i kielichu, w przekroju miąższ złotawo-brązowy.

Konsystencja:

Konsystencja stała, w dotyku lepka, elastyczna, szorstka

Smak:

Smak korzenny, lekko słodki. Zapach miodowo-korzenny, swoisty, bez obcych domieszek

Dodatkowe Informacje:

Tradycja:

Grusza należy do rodziny roślin różowatych, podobnie jak jabłoń i pigwowiec. Drzewo to udało się uszlachetnić w starożytnej Grecji, dzięki czemu daje słodkie duże owoce. Dzisiaj gruszki są pożądanym owocem deserowym, a także nadają się na przetwory. Grusze uprawiane są prawie we wszystkich rejonach strefy umiarkowanej. Są bardzo bogate w składniki mineralne, zawierają mniej kwasu niż jabłka, ugotowane i suszone znakomicie nadają się na składnik diety leczniczej, o czym wiedziano już od wieków. Nazwa gruszki suszonej kraśnickiej wywodzi się od miejscowości Kraśnik, gdzie przywożono owoce z pobliskich sadów i suszono w piecach cegielnianych, a następnie sprzedawano na miejscowych targach. Owoce pochodzą od starej odmiany grusz „Dobra Szara”, która posiada właściwości ułatwiające suszenie. Mieszkańcy Kraśnika dobrze znają metodę suszenia gruszek wykorzystywaną w tym rejonie od lat. „Mniejsze owoce suszone są w całości tradycyjną metodą w piecu cegielnianym od dwóch tygodni do miesiąca”. Najczęściej suszono na słońcu na sitach, w piecu chlebowym lub specjalnie do tego celu wznoszonych suszarniach, były to tak zwane lassa, plecione z żerdzi. Gruszki krojono w ćwiartki lub ósemki. Do palenia podkładano najczęściej drewno liściaste – olchę pilnując, aby ogień nie wygasł. Gruszki suszono na uplecionych z faszyny matach. Suszone gruszki wykorzystuje się w okresie świątecznym na kompot wigilijny (tak zwaną polewkę), dodaje się je także do ciast. Stosowane są również do produkcji nalewek oraz znanego w tym rejonie „Grzańca Marcina z Urzędowa”. Mogą być także spożywane jako przekąska: „Tymczasem dobra grusza właściwie wysuszona powinna być tak smaczna, żeby można ją było zimą dawać np. dzieciom na drugie śniadanie i żeby ją z przyjemnością jadły” (Kazimiera Pyszkowska, „Przetwory w gospodarstwie domowym”).