Przyjęcie Konkluzji Prezydencji Węgierskiej do Komunikatu KE

czwartek, 17 marca 2011 r.

Rada UE ds. Rolnictwa i Rybołówstwa przyjęła w dniu 17 marca 2011 r. tekst Konkluzji Prezydencji węgierskiej do Komunikatu KE ws. WPR do 2020 r.: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi. Dokument poparło dwadzieścia państw członkowskich, przy sprzeciwie Wielkiej Brytanii, Szwecji, Danii, Litwy, Łotwy i Estonii.

W tekście Konkluzji znalazł się zapis, że WPR powinna pozostać silną, dwufilarową polityką wspólnotową ze wsparciem finansowym proporcjonalnym do jej celów, tj. utrzymania opłacalnej produkcji żywności, zrównoważonego gospodarowania zasobami naturalnymi i działań dotyczących klimatu oraz zrównoważonego rozwoju terytorialnego.

Jednym z podstawowych elementów reformy WPR powinno być jej uproszczenie, zarówno w zakresie regulacji prawnych, jak i ich wdrażania. Płatności bezpośrednie powinny pozostać jednym z kluczowych elementów przyszłej WPR, jednak potrzebna jest bardziej sprawiedliwa dystrybucja bezpośredniego wsparcia dochodowego między państwami członkowskimi w oparciu o obiektywne kryteria, przy stopniowym odchodzeniu od kryteriów historycznych. Płatności bezpośrednie należy ukierunkować na poprawę konkurencyjności i zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla małych gospodarstw rolnych oraz na aktywnych rolników.

W Konkluzjach nie został poparty pomysł wprowadzenia górnego limitu płatności dla największych gospodarstw. Dokument potwierdza, że obecna WPR zawiera wiele znaczących elementów zazieleniających i ten kierunek powinien być kontynuowany w sposób prosty i efektywny kosztowo, przy uwzględnieniu dotychczasowych osiągnięć WPR w tym zakresie. Płatności ONW powinny pozostać w II filarze.

Większość państw członkowskich poparła kontynuację dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją dla wybranych wrażliwych sektorów oraz pomocy specyficznej w ramach art. 68 (73/2009). Należy wspierać dalszą orientację rynkową oraz podnoszenie konkurencyjności WPR, przy jednoczesnym zachowaniu istniejących instrumentów rynkowych w ramach tzw. siatki bezpieczeństwa. Zwrócono uwagę na konieczność zapewnienia równych warunków konkurencji między producentami z UE i spoza niej w odniesieniu do wysokich standardów UE w zakresie jakości, zdrowia, ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt.

Polityka rozwoju obszarów wiejskich nadal powinna wspierać konkurencyjność, modernizację i zrównoważenie sektora rolno – spożywczego, a także różnorodność działań rolniczych i rozwijanie potencjału ekonomicznego obszarów wiejskich. Ponadto WPR powinna wnieść swój znaczący wkład w zwalczanie oraz adaptację obszarów wiejskich do zmian klimatu. Należy wzmocnić spójność WPR z pozostałymi politykami UE, w tym z polityką spójności.